Meditatie - Ongeloof verstomt een mens
Geschreven door Ds. P.C. de Lange   
maandag 05 december 2011 20:26

"En zie, gij zult zwijgen ......." Lucas 1 : 20a

In Lucas 1 lezen we, hoe door twijfel en ongeloof een feestelijk gebeuren een geweldige domper krijgt. De oude Zacharias beleeft de dag van zijn leven, wanneer hij eindelijk na jarenlang wachten als priester dienst mag doen in de tempel. Wat een dag moet het voor hem geweest zijn, toen hij de tempel binnen ging om daar op het altaar het reukoffer te ontsteken! Maar het wordt allemaal nog mooier. Want ineens staat daar een engel van God bij het altaar. Dat zal je maar gebeuren! Het is dan ook niet zo vreemd, dat Zacharias van die hemelse verschijning aanvankelijk schrikt.

Een geweldige boodschap!

Als we letten op de boodschap, die de engel brengt, is er alle reden om heel erg blij te worden. De oude Zacharias en zijn eveneens oude vrouw hadden geen kinderen. De mogelijkheid, dat ze ooit nog kinderen zouden krijgen, leek uitgesloten. Zacharias' gebeden leken niet verhoord te zullen worden. Wat een prachtige dag wordt het dan voor hem en zijn vrouw Elizabeth, als een engel hem komt vertellen, dat zijn gebeden alsnog verhoord zullen worden. Zacharias en Elizabeth zullen een kind krijgen! En het mooiste komt nog, nl. als de engel vertelt, wat voor een zoon hij zal krijgen. Op Gods bevel moet hij "Johannes" gaan heten wat betekent: "God is genadig". Die naam zal
veel meer betekenen dan Zacharias op dat moment bevroeden kan. Johannes zal niet alleen maar Gods genade tonen in het feit, dat zijn ouder in hun ouderdom toch nog een kind krijgen. Nee, het zal nog geweldiger zijn. Johannes zal straks de wegbereider mogen worden van dat andere Kind, dat in Bethlehem geboren zal worden, Jezus Christus. Totaal onverwachtst gaat nu datgene gebeuren waar de eeuwen door naar uitzien is: de Beloofde Verlosser van de zonden is komende, en ... Johannes mag zijn komst aankondigen, proclameren...

Zacharias twijfelt

Alles komt voor Zacharias tegelijk op deze wonderlijk mooie dag: eindelijk mag hij de priesterdienst vervullen, hij ontmoet bij het altaar een engel van God, en hij krijgt een schitterend mooie boodschap te horen. Zo zal deze dag voor Zacharias toch wel de mooiste dag van zijn leven worden. Tenminste... dat het kunnen worden, als Zacharias niet vol twijfel vraagtekens had gezet achter Gods welgemeende belofte. De Heere doet Zijn uiterste best om het voor Zacharias tot de mooiste dag van zijn leven te maken. Maar Zacharias zet op deze dag een lelijke domper door aan de engel te vragen: "Waaraan zal ik dit weten?" Feitelijk zegt Zacharias zoiets als: die engel kan nu wel van alles en nog wat beweren, maar toch ... Zacharias houdt grote twijfels t.a.v. de betrouwbaarheid van de boodschap, die hij van Gods engel te horen krijgt. Hij wil van Gods kant eerst een tastbaar teken voordat hij de blijde boodschap gelooft!

Herkenning

Herkennen we ons niet in deze twijfelende Zacharias? Want dreigen ook wij niet dikwijls te verdrinken in onze twijfels t.a.v. wat de Heere ons in de Bijbel allemaal voor moois belooft? Zouden ook wij niet graag een tastbaar teken willen hebben, zodat het geloven in Gods beloften daardoor voor ons wat gemakkelijk zou worden? Is het ook bij ons dikwijls niet: eerst zien en dan geloven? Worden Gods zegenrijke en betrouwbare beloften niet dikwijls gesmoord in onze twijfels? Maar dan moeten we wel beseffen, dat we dan bezig zijn om met die twijfels het voor ons zelf enorm te bederven. God komt op het komende Kerstfeest met de blijde boodschap met de geboorte van de Heere
Jezus Christus naar ons toe. God wil niets liever dan de blijde boodschap van redding en zaligheid door de Heere Jezus Christus aan ons kwijt raken. Het zal overal weer weerklinken: "U is heden de Heiland geboren, nl. Christus de Heere." Als je dat niet gelooft, dan valt er straks met het Kerstfeest feitelijk niets te vieren. Zacharias vroeg om een teken om zijn twijfel te boven te komen. Nou, hij heeft geweten! Negen maanden lang kan hij geen woord meer zeggen. Een uiterst zinvol teken voor Zacharias en voor ons. Want je hebt je mond niet gekregen om tegen God te zeggen: "ik geloof U niet", als Hij met Zijn blijde boodschap naar je toe komt. Wie zo reageert, die zingt op het komende Kerstfeest niet mee het loflied op Gods groet daden. Die zwijgt van ongeloof. Dan wordt het ook geen Kerstfeest! Ongelovige monden blijven gesloten. Ongeloof, twijfel, dat verstomt de mens. Geloof brengt een mens tot zingen, zingen over Gods grote daden van verlossing en redding. Wat wordt het straks bij u en jou op het komende Kerstfeest? Valt er straks op het Kerstfeest wat te vieren? Zingt u met velen over de hele wereld het lied van het geloof mee? Dan wordt het een onvergetelijk Kerstfeest, omdat het dan gaat om het Kerstkind, Jezus Christus, Die kwam om zalig te maken op aarde, niet alleen anderen, maar ook u en mij.